ماریا در «آوای موسیقی»

در فیلم آوای موسیقی که در ایران به نام «اشک‌ها و لبخندها» شهرت دارد، شخصیت ماریا قرار است ارتباطی با روحانیت و تقدس داشته باشد ولی نه روحانیتی که راهبه‌‌‌های جامعه‌گریز دارند و نه تقدسی که برآمده از مخالفت با عشق و شور و حیات باشد. ماریا به شدت علاقه‌مند به روحانیت و معنویت است و در عین حال،‌ بشدت گریزان از رسم و رسوم رایج در عرف کلیسا.

 او آمده تا راهبه شود، اما در توانش نیست که به خواست مادر مقدس و خواهرهای روحانی مبنی بر مراعات شئون راهبگی تن بدهد و حتی قادر نیست تفاوت‌های ذاتی‌اش از دیگر نوآموزان کلیسا را پنهان کند. او با همه فرق دارد و آنقدر صداقت دارد که در ظاهر همان طور بنماید که در باطن هست. این یکرنگی و صداقت شاید مهم‌ترین دلیل برتری شخصیت ماریا بر دیگر زنان دیر باشد.

ماریا را همه می‌شناسند و جالب این که در عین مخالفت با رفتارهایش،‌ دوستش دارند. 3 وی‍ژگی مهم از ویژگی‌های شخصیتی ماریا را می‌توان در این سه عبارت کوتاه خواهرهای روحانی درباره ماریا دریافت: «ماریا همیشه می‌خنده»، «مثل آهو گریزانه» و بالاخره وقتی غیبش می‌زند که زیاد هم این اتفاق می‌افتد «چون صحبت از ماریاست بهتره جاهای غیرعادی رو بگردی». بنابراین ماریا شاد است و شاداب، پرتحرک است و پویا و خاص و غیرعادی است و متمایز از دیگران.

از اینها گذشته ماریا عاشق موسیقی و آواز است. خودش می‌گوید: «من نمی‌تونم جلوی آواز خوندنم رو بگیرم.» و این علاقه‌مندی او به حسی‌ترین قالب هنری، بیش از آن که بهانه‌ای برای ستایش از موسیقی و آواز باشد نشانه‌ای است از عشق و عاطفه و احساس سرشار ماریا.

بی‌تعارف است و صریح. به قول خودش:‌ »من زیادی رک هستم. این بدترین عیب منه» و البته همین عبارت نشان می‌دهد او علاوه بر صراحت که اتفاقا‌ حسن اوست نه عیبش، متواضع و فروتن نیز هست.

ساده و صمیمی است و بیزار از تکلف. دوستدار آزادی است ولی نه جانبدار بی‌قیدی. برای بچه‌‌‌های کاپیتان، لباس راحتی می‌دوزد و آنها را که رنگ طبیعت را ندیده‌اند به دل دشت و صحرا و دریاچه می‌برد و با آنها بازی می‌کند، اما در عین حال نسبت به تربیت آنها بی‌تفاوت نیست.

بچه‌ها را بی‌اندازه دوست دارد. با عشق بیگانه نیست و به ازدواج علاقه‌مند است. روحیه‌اش با زندگی خانوادگی بیشتر سازگار است تا با تنهایی و تجرد. درست است که در کلیسا آموزش‌دیده و هنوز هم علاقه‌مند به روحانیت و معنویت است، اما برای خواهر روحانی بودن و مادر مقدس شدن ساخته نشده است. ماریا راهبه خوبی نمی‌شود و این نه فقط نقطه ضعف او‌ که بالاترین، والاترین و ممتازترین ویژگی شخصیتی اوست.

* محصول 1965 آمریکا، کارگردان: رابرت وایز، بازیگران: جولی اندروز و کریستوفر پلامر.

/ 0 نظر / 19 بازدید